تو به پاكي يه دريا

به صداقت يه رويا

به نجابت دعاي

نيمهء شبهاي يلدا

تو به عصمت يه كوهي

يه پريزادهء محجوب

تو به رنگ رازقي ها

به صفاي گل محبوب

بي تو تنها توي غربت

من نشستم زير بارون

واسه دل تنگيم نوشتم

از تو وچشمهاي گريون

عمريه كه من تو شبهام

بودنت رو كم ميارم

دل به تاريكي سپرده ام

سر به روي غم ميذارم

عمريه كه من اسيرم

تو كوير خشك و بي جون

يه اسير دل سپرده

به يه تك قطرهء بارون

رنگ هيچ گلي تو دنيا

رنگ چشمهاتو نداره

گم ميشن شباي غربت

پر ميشه شب از ستاره

مه خوشبتي من باش

مه بي نام ونشونم

من ميگم عاشقت هستم

فكر نكن كه من ديوونه ام

دستتو بذار تو دستام

تا بشي هم نفس من

من بشم ناجي قلبت

تو بشي همه كس من

عشق نازو مهربونم

من به تو دل سپردم

تو بخون تا من بخونم

از سكوت عشق مُردم

عشق پاک و مهربونم

همهء دردت به جونم

نگو نه با من غريبي

من غريبم، خوب ميدونم

تو كه عاشقي ميدوني

دل عاشق يه ديوونه ست

من شكستم، تو شكستي

آره اين رسم زمونه ست  

تیک تاک تپش های قلبم فقط برای با تو بودن است . تنهایی شبانه ام با هق هق های

((یادم تورافراموش))

با خاطراتی از عشق       با کوله باری بر دوش

با یک دل شکسته            زمزمه های خاموش

با راهی پر پیچ و خم       با خلوتی در آغوش

دستات تو دست دیگه       یادم تو را فراموش

گفتی برات میمیرم         دیدی که راست نگفتی

گفتی که عاشقم من          دیدم دروغ میگفتی

حالا که رفتی چشمام        هوای گریه داره

غم دلنوازم شده               روی سرم میباره

حالا که رفتی انگار        دنیا برام تمومه

زندگی هرچی که بود      برام یه جغد شومه

گفتی برات میمیرم          دیدی که راست نگفتی

گفتی که عاشقم من          دیدم دروغ میگفتی

رفتی که خاطر من           پیش تو جا بمونه

رفتی که رفتی انگار      نیستم تو این زمونه

یادی اَزَم نکردی             شدم یه عشق خاموش

گفتی که عشق دروغه      یادم تورافراموش

گفتی برات میمیرم         دیدی که راست نگفتی

گفتی که عاشقم من          دیدم دروغ میگفتی

مرا از یاد خواهی برد می دانم
و من از دیدگان سرد تو یک روز
میخوانم سرود تلخ و غمگین خداحافظ
مرا از یاد خواهی برد و از یادم نخواهی رفت
من این را خوب می دانم
که روزی هم ، مرا از خویش خواهی راند
و قلبت را
که روزی آشیان گرم عشقم بود ، خواهی برد
تو از یادم نخواهی رفت
و چشمان تو
هر شب آسمان تیره ی احساس من را نور می پاشد
و من با خاطراتت زنده خواهم بود
چه غمگینم از این رفتن
و از این روزهای سرد تنهایی چه بیزارم
مرا از یاد خواهی برد می دانم
و می دانی که از یادم نخواهی رفت